നഗരത്തിന്റെ ഈ തിരക്കുകൾക്കിടയിലെവിടെയോ കപടതയുടെ ഒരു ആവരണമുണ്ട് . ഇവിടെ കാണുന്ന ഓരോ മനുഷ്യരിലും ഓരോ മുഖം മൂടിയുണ്ട് ; നമ്മൾ കാണുന്നതോ .., കേൾക്കുന്നതോ , വിശ്വസിക്കുന്നതോ ...ആയ യാതൊന്നും സത്യമായിരിക്കുകയില്ല .
കാരണം നമ്മൾ കാണുന്നതും , കേൾക്കുന്നതും,വിശ്വസിക്കുന്നതും ., എല്ലാം പൊയ്മുഖങ്ങളിൽനിന്നാണ് . എന്നാൽ ഗ്രാമങ്ങളിൽ എല്ലാം പച്ചയായ മനുഷ്യരാണ് ..,ഒരു മുഖം മൂടിയും അണിയുവാൻ സാധിക്കാത്തവർ .
അവരിൽ ഒരേ ഒരു വികാരം മാത്രമേ ഉള്ളു .
സ്നേഹം ..
അവർക്ക് ഒരേ ഒരു മുഖം മാത്രമേയുള്ളൂ ,
പച്ചയായ മനുഷ്യന്റെ മുഖം .
എന്നാൽ നഗരങ്ങളുടെ നീരാളിപ്പിടുത്തം, ഗ്രാമങ്ങളിൽ പിടിമുറുക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ , ഗ്രാമീണ ശാലിനത ; നഗരത്തിന്റെ പുറം പൂച്ചിക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ സന്ദർഭത്തിൽ,
ആ മുഖങ്ങളിലും പതുക്കെ പതുക്കെ , മുഖം മൂടികൾ കടന്നുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു .
അനുദിനം നഷ്ടമായി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്നേഹവും , നിഷ്കളങ്കതയും ,സത്യസന്ധതയും, ശാലിനതയുമെല്ലാം , ഇനിയതിന്റെ പൂർണതയോടുകൂടി കാണുവാൻ സാധിക്കുമോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ ...?
മനസ്സിൽ എവിടെയോ വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വിങ്ങൽ പൊട്ടിമുളക്കുന്നു .